Αύξηση των επενδύσεων βιωσιμότητας τον επόμενο χρόνο σχεδιάζει το 63% των οργανισμών που συμμετείχαν στην ελληνική έρευνα «C-suite Sustainability Survey 2026» της Deloitte, ενώ μόλις το 16% διαθέτει κοστολογημένο σχέδιο υλοποίησης, συνδεδεμένο με τον οικονομικό προγραμματισμό και την ανάληψη ευθύνης από τη διοίκηση. Η απόσταση ανάμεσα στις επενδυτικές προθέσεις και την οργανωμένη εφαρμογή αποτελεί βασικό εύρημα, καθώς η χρηματοδότηση, τα ψηφιακά εργαλεία και η διαχείριση κινδύνων παρουσιάζουν επίσης κενά.
Η έρευνα πραγματοποιήθηκε τον Σεπτέμβριο του 2026 με τη συμμετοχή περισσότερων από 65 στελεχών ανώτατης διοίκησης και εντάσσεται στην ετήσια παγκόσμια έρευνα βιωσιμότητας της Deloitte. Στο ελληνικό δείγμα, το 31% δηλώνει ότι η βιωσιμότητα έχει ενσωματωθεί στη στρατηγική και στην κατανομή κεφαλαίων, ποσοστό υψηλότερο από εκείνο που αναφέρει κοστολογημένο σχέδιο. Τα αποτελέσματα συνδυάζουν τις ενέργειες που δηλώνουν οι συμμετέχοντες με τις προθέσεις τους για το επόμενο διάστημα.
Επενδυτικές προθέσεις και οικονομικοί περιορισμοί
Από τους οργανισμούς που συμμετείχαν, το 26% σχεδιάζει σημαντική αύξηση των επενδύσεων και το 37% ελαφρά. Κατά τους προηγούμενους 12 μήνες, το 44% είχε διατηρήσει τις σχετικές δαπάνες αμετάβλητες. Ως βασικά κίνητρα για τη βιωσιμότητα αναφέρονται η εταιρική φήμη και οι εταιρικές αξίες, με 58%, η κανονιστική συμμόρφωση, με 56%, και η εξοικονόμηση ενεργειακού κόστους, με 44%.
Η χρηματοδότηση αποτελεί ουσιαστικό εμπόδιο για την εφαρμογή των σχεδίων. Το 57% θεωρεί τους οικονομικούς περιορισμούς το σημαντικότερο εμπόδιο, έναντι 16% παγκοσμίως, ενώ οι επιχορηγήσεις, τα κίνητρα ή η ευνοϊκή χρηματοδότηση επηρεάζουν τις επενδυτικές αποφάσεις στο 13% των οργανισμών. Η Deloitte επισημαίνει την ανάγκη ανάπτυξης ικανότητας πρόσβασης στην πράσινη χρηματοδότηση, στους ευρωπαϊκούς χρηματοδοτικούς μηχανισμούς και στον δανεισμό που συνδέεται με τη βιωσιμότητα.
Τα κενά στον σχεδιασμό καταγράφονται και στους στόχους. Το 21% έχει θέσει στόχους χωρίς πλήρες σχέδιο, ενώ το 20% δεν έχει θέσει επίσημους στόχους. Μόλις το 6% δηλώνει ότι η βιωσιμότητα μετασχηματίζει το επιχειρηματικό του μοντέλο, έναντι 18% στο παγκόσμιο δείγμα.
Κλιματικός αντίκτυπος και διαχείριση κινδύνων
Στην εκτίμηση των κλιματικών επιπτώσεων προκύπτει αισθητή διαφορά από τις διεθνείς απαντήσεις. Το 29% των ελληνικών επιχειρήσεων του δείγματος αναμένει σημαντικό ή πολύ σημαντικό κλιματικό αντίκτυπο εντός τριετίας, έναντι 63% παγκοσμίως, ενώ το 61% περιμένει μέτριο αντίκτυπο. Ως παράγοντες που επηρεάζουν ήδη τη λειτουργία τους, οι οργανισμοί του ελληνικού δείγματος αναφέρουν τις τιμές ενέργειας (77%), την κανονιστική συμμόρφωση (53%) και την ανθεκτικότητα της εφοδιαστικής αλυσίδας (47%).
Η ενσωμάτωση των σχετικών προκλήσεων στη διαχείριση επιχειρηματικού κινδύνου παραμένει περιορισμένη. Το 26% τις έχει ενσωματώσει πλήρως και το 48% μερικώς, ενώ το 19% τις εξετάζει άτυπα και το 7% τις αφήνει εκτός της συγκεκριμένης διαδικασίας. Η Deloitte συνδέει την ελλιπή ενσωμάτωση με τον κίνδυνο λήψης αποφάσεων για την κατανομή κεφαλαίων και τον σχεδιασμό με ανεπαρκή πληροφόρηση.
Ψηφιακά εργαλεία και μετρήσιμα οφέλη
Η τεχνολογία, ιδιαίτερα η τεχνητή νοημοσύνη, αποτελεί την κορυφαία προτεραιότητα βιωσιμότητας για την επόμενη τριετία, με 58%. Ωστόσο, το 47% βασίζεται σε χειροκίνητη καταγραφή ή στερείται επίσημων ψηφιακών εργαλείων, με τα αντίστοιχα ποσοστά στο 26% και στο 21%. Μόλις το 3% έχει ενσωματώσει τεχνητή νοημοσύνη και προηγμένη ανάλυση σε μεγάλη κλίμακα.
Στις δομές ευθύνης, το 11% λειτουργεί χωρίς καθορισμένο υπεύθυνο βιωσιμότητας, ενώ στο 8% η αρμοδιότητα κατανέμεται σε διάφορα τμήματα με περιορισμένο συντονισμό. Τα συχνότερα αναφερόμενα οφέλη είναι η εμπιστοσύνη στην επωνυμία και η εταιρική φήμη, με 62%, η μακροπρόθεσμη ανθεκτικότητα, με 34%, και η καλύτερη πρόσβαση σε χρηματοδότηση και η εμπιστοσύνη επενδυτών, με 30%. Μόλις το 11% συνδέει τη βιωσιμότητα με αύξηση εσόδων ή πρόσβαση σε νέες αγορές, ενώ το 10% αναφέρει απουσία μετρήσιμου οφέλους.
Ο Κωνσταντίνος Ελευθεριάδης, Partner, Sustainability Leader της Deloitte Ελλάδος, εκτιμά ότι συγκριτικό πλεονέκτημα θα αποκτήσουν οι οργανισμοί που ενσωματώνουν τη βιωσιμότητα στον στρατηγικό σχεδιασμό και στην κατανομή κεφαλαίων. Θέτει ως ζητούμενο τη μετατροπή της φιλοδοξίας σε κοστολογημένα πλάνα δράσης, με σαφείς στόχους, προϋπολογισμούς και διοικητική ευθύνη, συνδέοντας την αποτελεσματική εφαρμογή με την αποτίμηση των οικονομικών και εμπορικών οφελών και την επένδυση στις αναγκαίες υποδομές. Στις προϋποθέσεις που περιγράφει περιλαμβάνονται τα αξιόπιστα δεδομένα, τα ψηφιακά εργαλεία και οι ισχυρές δομές διακυβέρνησης.




