Στο επίκεντρο της σύνδεσης ανάμεσα στην ψηφιακή μετάβαση, την αγορά εργασίας και την εκπαίδευση βρέθηκαν οι δεξιότητες, κατά τη διάρκεια του Workforce Innovation 2026: Connecting Talent to the Digital Gateway – Skills & Career Summit, που πραγματοποιήθηκε στις 27 Μαΐου 2026 στο Divani Caravel Hotel. Στο πλαίσιο του συνεδρίου, η Υφυπουργός Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης Άννα Ευθυμίου και ο Υφυπουργός Παιδείας, Θρησκευμάτων και Αθλητισμού Νικόλαος Παπαϊωάννου τοποθετήθηκαν για την τεχνολογία, την κατάρτιση, την ανώτατη εκπαίδευση και την επαγγελματική προοπτική.
Η συζήτηση πραγματοποιήθηκε σε μια διοργάνωση που συνέδεσε το ανθρώπινο δυναμικό με τη θεματική του 16ου AI Connected World και τον ρόλο της Ελλάδας ως «Digital Gateway». Στο Workforce Innovation, η έμφαση μετακινήθηκε από τις ψηφιακές υποδομές στους ανθρώπους που καλούνται να τις υποστηρίξουν, να τις διαχειριστούν και να αξιοποιήσουν τις επαγγελματικές διαδρομές που δημιουργούνται γύρω από αυτές. Οι δύο υφυπουργοί προσέγγισαν το θέμα από διαφορετικές θεσμικές αφετηρίες, αναδεικνύοντας την ανάγκη για ισχυρότερη σύνδεση εκπαίδευσης και εργασίας, συνεχή αναβάθμιση δεξιοτήτων και αξιοποίηση της τεχνολογίας με όρους παραγωγικότητας, διαφάνειας και κοινωνικής χρησιμότητας.
Η εργασία στην εποχή της AI
Η κα Ευθυμίου υπογράμμισε ότι η τεχνητή νοημοσύνη και η καινοτομία δεν πρέπει να αντιμετωπίζονται ως απειλή, αλλά ως εργαλεία ενίσχυσης της παραγωγικότητας και της ανταγωνιστικότητας. Στην ίδια τοποθέτηση, συνέδεσε την τεχνολογική μετάβαση και με τη διαφύλαξη των εργασιακών δικαιωμάτων, δίνοντας έμφαση στο ότι η αγορά εργασίας βρίσκεται μπροστά σε έναν μετασχηματισμό που απαιτεί διαρκή προσαρμογή των δεξιοτήτων.
Η Υφυπουργός Εργασίας στάθηκε ιδιαίτερα στη σύνδεση της εκπαίδευσης, της κατάρτισης και της πραγματικής κατάστασης της αγοράς εργασίας. Όπως ανέφερε, ζητούμενο είναι να περιοριστεί το mismatch ανάμεσα στις διαθέσιμες και στις ζητούμενες δεξιότητες, μέσα από καλύτερη κατανόηση των αναγκών της αγοράς. Η αναφορά αυτή συνδέθηκε με τις ειδικότητες που βρίσκονται σε αυξανόμενη ζήτηση, όπως το AI, το cloud, το cybersecurity και τα data analytics, πεδία στα οποία πολλές επιχειρήσεις δυσκολεύονται να βρουν ανθρώπους με τις κατάλληλες δεξιότητες.
Για την αντιμετώπιση του skills gap, η κα Ευθυμίου έδωσε έμφαση στη λειτουργία μηχανισμού διάγνωσης των αναγκών της αγοράς εργασίας, τόσο σε σημερινό όσο και σε μελλοντικό χρόνο. Ο μηχανισμός αυτός, όπως είπε, επικαιροποιείται συνεχώς και παρακολουθεί τις τάσεις που διαμορφώνονται στα επαγγέλματα, στη ζήτηση και στις δεξιότητες. Στο ίδιο πλαίσιο, μίλησε για πρόγραμμα κατάρτισης και επανακατάρτισης με πάνω από 600.000 συμμετέχοντες, με κατεύθυνση τις πράσινες και ψηφιακές δεξιότητες.
Ψηφιακά εργαλεία και διαφάνεια
Η εικόνα της αγοράς εργασίας, κατά την Υφυπουργό, μπορεί να αποτυπωθεί με μεγαλύτερη ακρίβεια και μέσα από τα δεδομένα που παράγουν τα νέα ψηφιακά εργαλεία. Αναφέρθηκε στην Ψηφιακή Κάρτα Εργασίας, κάτω από την ομπρέλα της οποίας, όπως είπε, βρίσκονται πάνω από δύο εκατομμύρια εργαζόμενοι. Τα δεδομένα αυτά μπορούν, κατά την ίδια, να βοηθήσουν στην αποτύπωση στοιχείων όπως η εποχικότητα επαγγελμάτων, τα ωράρια και οι ευέλικτες μορφές απασχόλησης.
Στο ίδιο πλαίσιο, συνέδεσε την αξιοποίηση των δεδομένων με την ανάγκη επικαιροποίησης των ελεγκτικών μηχανισμών, ώστε να μπορούν να διασφαλίζονται τα εργασιακά δικαιώματα. Η ίδια τοποθέτησε τη διαφάνεια στο κέντρο της προστασίας των εργαζομένων, ενώ συνέδεσε την ανταγωνιστικότητα των επιχειρήσεων με τον υγιή ανταγωνισμό. Η αναφορά αυτή ήρθε μαζί με την παρουσίαση ψηφιακών εργαλείων που, όπως είπε, απλουστεύουν τις διαδικασίες για τις επιχειρήσεις και δημιουργούν ασφαλέστερο διοικητικό πλαίσιο.
Συγκεκριμένα, η κα Ευθυμίου αναφέρθηκε στο ΕΡΓΑΝΗ ΙΙ ως ψηφιακό εργαλείο που απλουστεύει διαδικασίες, μειώνει το διοικητικό βάρος και επιτρέπει στον εργαζόμενο να βλέπει σε πραγματικό χρόνο μεταβολές στην εργασιακή του σχέση. Στις μεταβολές αυτές συμπεριέλαβε την πρόσληψη, την αλλαγή όρων εργασίας, την απόλυση και το ωράριο. Ανέφερε επίσης ότι το ΕΡΓΑΝΗ ΙΙ θα διαλειτουργεί με το ΑΡΙΑΔΝΗ, ώστε να υπάρχει καλύτερη σύνδεση της εργασιακής με την ασφαλιστική πραγματικότητα.
Η AI στην κοινωνική ασφάλιση
Πέρα από την αγορά εργασίας, η Υφυπουργός Εργασίας έδωσε έμφαση και στην κοινωνική ασφάλιση. Όπως ανέφερε, μελετάται η αξιοποίηση της AI ώστε να μη χάνονται επιδόματα ή άλλου είδους παροχές από πολίτες που δεν γνωρίζουν πώς να έχουν πρόσβαση σε αυτά ή δυσκολεύονται λόγω γραφειοκρατίας. Η διατύπωση αυτή αφορά υπό μελέτη αξιοποίηση της τεχνητής νοημοσύνης και όχι ήδη πλήρως εφαρμοσμένο σύστημα.
Για τον ΕΦΚΑ, η κα Ευθυμίου ανέφερε ότι το ολοκληρωμένο πληροφοριακό σύστημα βρίσκεται σε προχωρημένο στάδιο και ότι περισσότερες από 150 βάσεις δεδομένων ενοποιούνται σε ένα σύστημα. Η ενοποίηση αυτή συνδέεται, όπως είπε, με κρίσιμες λειτουργίες του οργανισμού, όπως οι εισφορές και οι παροχές, ενώ μπορεί να απελευθερώσει ανθρώπινο δυναμικό για τις πιο σύνθετες υποθέσεις.
Ιδιαίτερη αναφορά έκανε και στην ψηφιοποίηση 53 εκατομμυρίων σελίδων ασφαλιστικού βίου με χρήση τεχνητής νοημοσύνης. Όπως σημείωσε, μετά τη μετάπτωση των δεδομένων, ο ασφαλισμένος θα μπορεί να βλέπει ηλεκτρονικά τον ασφαλιστικό του βίο. Η ίδια συνέδεσε την ψηφιοποίηση με μεγαλύτερη διαφάνεια, δικαιοσύνη, περιορισμό της γραφειοκρατίας και καλύτερη πρόσβαση του ασφαλισμένου στο ασφαλιστικό σύστημα.
Δεξιότητες, προοπτική και ίσες ευκαιρίες
Η συζήτηση για τις δεξιότητες δεν περιορίστηκε στα τεχνολογικά αντικείμενα. Η κα Ευθυμίου στάθηκε και σε οριζόντιες δεξιότητες που, όπως ανέφερε επικαλούμενη πρόσφατη έρευνα του World Economic Forum, αποκτούν μεγαλύτερη σημασία. Μεταξύ αυτών ανέφερε την ανθεκτικότητα, την προσαρμοστικότητα και τη δημιουργική σκέψη, στοιχεία που συνδέονται με τον τρόπο με τον οποίο μετασχηματίζονται οι εταιρείες και οι εργαζόμενοι.
Κοιτώντας προς τα επόμενα χρόνια, σημείωσε ότι η νέα γενιά δεν αναζητά μόνο μια καλοπληρωμένη θέση εργασίας, αλλά και προοπτική. Στην ίδια απάντηση, υπογράμμισε ότι και οι επιχειρήσεις χρειάζεται να μπορούν να κρατούν τα ταλέντα τους, καθώς αυτό συνδέεται με την παραγωγικότητα και με την ανάγκη εξειδικευμένων εργαζομένων σε κρίσιμα αντικείμενα.
Στο τέλος της τοποθέτησής της, έδωσε έμφαση στη συνεχή αναβάθμιση των δεξιοτήτων ως φυσικό μέρος της επαγγελματικής πορείας των εργαζομένων. Αναφέρθηκε επίσης στην αξιοποίηση της τεχνολογίας, της καινοτομίας και της AI για την ενίσχυση των ελεγκτικών μηχανισμών και για τη μείωση ανισοτήτων στην αγορά εργασίας. Ως ομάδες για τις οποίες πρέπει να δημιουργηθούν ίσες ευκαιρίες πρόσβασης στην εργασία ανέφερε τους νέους, τις γυναίκες, τα άτομα με αναπηρία και τους εργαζόμενους μεγαλύτερης ηλικίας.
Το πανεπιστήμιο ως πορτφόλιο δεξιοτήτων
Από την πλευρά της εκπαίδευσης, ο κ. Παπαϊωάννου περιέγραψε το σύγχρονο πανεπιστήμιο ως «πορτφόλιο γνώσεων και δεξιοτήτων», το οποίο δεν περιορίζεται στην προετοιμασία για μία συγκεκριμένη επαγγελματική αποκατάσταση. Όπως ανέφερε, το πανεπιστήμιο προσφέρει γνώσεις και δεξιότητες που ο νέος μπορεί να αξιοποιήσει ανάλογα με την πορεία που θέλει να ακολουθήσει.
Ο Υφυπουργός Παιδείας συνέδεσε αυτή την προσέγγιση με την αλλαγή κουλτούρας στα πανεπιστήμια. Στάθηκε στον ρόλο των πανεπιστημιακών να βοηθούν τους φοιτητές να αγαπήσουν το αντικείμενό τους, ακόμη και όταν η σχολή δεν ήταν η πρώτη τους επιλογή. Παράλληλα, σημείωσε ότι τα πανεπιστήμια δεν μπορούν να μένουν προσκολλημένα σε προγράμματα σπουδών προηγούμενων δεκαετιών, αλλά χρειάζεται να δημιουργούν δεξιότητες που μπορούν να οδηγήσουν στην πράξη.
Ιδιαίτερη σημασία έδωσε και στον επαγγελματικό προσανατολισμό. Όπως ανέφερε, οι νέες γενιές ενδέχεται να αλλάξουν περισσότερες επαγγελματικές διαδρομές στη διάρκεια της ζωής τους, ανάλογα με το πορτφόλιο γνώσεων και δεξιοτήτων που θα έχουν αποκτήσει. Σε αυτό το πλαίσιο, υπογράμμισε ότι οι νέοι πρέπει να γνωρίζουν τόσο τις επιλογές της ανώτατης εκπαίδευσης όσο και της επαγγελματικής εκπαίδευσης και κατάρτισης.
Τεχνική εκπαίδευση και αγορά εργασίας
Ο κ. Παπαϊωάννου στάθηκε στην ανάγκη αναγνώρισης της τεχνικής και επαγγελματικής εκπαίδευσης ως ουσιαστικής διαδρομής. Ανέφερε ότι δεν θα ακολουθήσουν όλοι οι νέοι πανεπιστημιακή πορεία και ότι η επαγγελματική κατάρτιση, η τεχνική εκπαίδευση και η τεχνική διέξοδος πρέπει να έχουν θέση στο εκπαιδευτικό και εργασιακό οικοσύστημα. Συνέδεσε, επίσης, τη σωστή επαγγελματική επιλογή με την προσωπική και κοινωνική ισορροπία, όχι μόνο με την επαγγελματική αποκατάσταση.
Η σύνδεση πανεπιστημίων και αγοράς εργασίας αποτέλεσε ένα ακόμη κεντρικό σημείο της τοποθέτησής του. Ο Υφυπουργός Παιδείας ανέφερε ότι μια διασύνδεση που παλαιότερα αντιμετωπιζόταν αρνητικά, σήμερα αποτελεί αναγκαίο στοιχείο της λειτουργίας του δημόσιου πανεπιστημίου. Ως εργαλεία αυτής της διασύνδεσης ανέφερε τα γραφεία μεταφοράς τεχνογνωσίας, τις ερευνητικές συμπράξεις με επιχειρήσεις, τα βιομηχανικά διδακτορικά και τα Κέντρα Δια Βίου Μάθησης.
Η συζήτηση, πάντως, δεν περιορίστηκε στις τεχνικές σπουδές. Ο κ. Παπαϊωάννου αναφέρθηκε και στις ανθρωπιστικές και κοινωνικές σπουδές, σημειώνοντας ότι μπορούν και αυτές να συνδεθούν με την αγορά εργασίας. Στο ίδιο πλαίσιο, συνέδεσε το συγκριτικό πλεονέκτημα της Ελλάδας στον πολιτισμό με τη δυνατότητα αξιοποίησης των συγκεκριμένων γνωστικών πεδίων.
Η AI ως δεξιότητα στην εκπαίδευση
Για την τεχνητή νοημοσύνη, ο κ. Παπαϊωάννου υπογράμμισε ότι δεν πρέπει να αντιμετωπίζεται ως επάγγελμα, αλλά ως δεξιότητα που διατρέχει τα γνωστικά αντικείμενα. Σημείωσε επίσης ότι η AI δεν είναι νέα έννοια, αλλά σήμερα αποκτά διαφορετική κλίμακα λόγω των περισσότερων δεδομένων και των αυξημένων δυνατοτήτων αποθήκευσης και επεξεργασίας.
Στην εκπαιδευτική διαδικασία, περιέγραψε τον δάσκαλο και τον πανεπιστημιακό ως «συντονιστή γνώσης», όχι απλώς ως φορέα μετάδοσης γνώσης από καθέδρας. Η αξιοποίηση των ψηφιακών δυνατοτήτων και της τεχνητής νοημοσύνης, όπως ανέφερε, πρέπει να γίνεται με πρώτη επιλογή την κριτική σκέψη, την ενσυναίσθηση και τη συνείδηση σε αυτό που μαθαίνει ο φοιτητής ή ο μαθητής.
Στο πλαίσιο αυτό, αναφέρθηκε σε παραδείγματα χρήσης ψηφιακών εργαλείων στην εκπαίδευση. Μεταξύ αυτών, μίλησε για ψηφιακό teaching assistant σε μάθημα της Νομικής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, που επιτρέπει στους φοιτητές να συγκρίνουν πτυχές της ελληνικής νομικής ύλης με αντίστοιχες προσεγγίσεις στο εξωτερικό. Αναφέρθηκε επίσης σε εμπειρία από πανεπιστήμιο της Ουχάν, όπου τεχνολογίες προσομοίωσης αξιοποιούνται στην οδοντιατρική εκπαίδευση για την πρακτική εξάσκηση των φοιτητών.
Έρευνα, καινοτομία και νέες θέσεις
Στο πεδίο της έρευνας και της καινοτομίας, ο κ. Παπαϊωάννου αναφέρθηκε στην ανάγκη ενιαίας στρατηγικής για ανώτατη εκπαίδευση, έρευνα και καινοτομία. Περιέγραψε τη σημερινή διάρθρωση ως κατακερματισμένη, σημειώνοντας ότι η ανώτατη εκπαίδευση υπάγεται στο Υπουργείο Παιδείας, ενώ η καινοτομία και τα ερευνητικά κέντρα στο Υπουργείο Ανάπτυξης.
Στην τοποθέτησή του, η έρευνα συνδέθηκε με την ανάγκη παραγωγής αποτελεσμάτων που έχουν κοινωνικό και παραγωγικό αντίκτυπο. Ο Υφυπουργός Παιδείας ανέφερε ότι η έρευνα δεν πρέπει να μένει «μέσα στους τέσσερις τοίχους», αλλά να οδηγεί σε κάτι καινούριο που χρησιμοποιείται από την κοινωνία. Στο ίδιο πλαίσιο, συνέδεσε την καινοτομία με startups, spin-offs, νέες θέσεις εργασίας και αξιοποίηση εξειδικευμένων επιστημόνων στην Ελλάδα.
Οι κοινοί άξονες των τοποθετήσεων
Οι δύο τοποθετήσεις κινήθηκαν σε διαφορετικά θεσμικά πεδία, αλλά συναντήθηκαν σε ορισμένους κοινούς άξονες. Πρώτος ήταν η ανάγκη σύνδεσης της εκπαίδευσης και της κατάρτισης με την πραγματική αγορά εργασίας. Η κα Ευθυμίου μίλησε για διάγνωση αναγκών, κατάρτιση και μείωση του mismatch, ενώ ο κ. Παπαϊωάννου έθεσε το ζήτημα από την πλευρά των πανεπιστημίων, των προγραμμάτων σπουδών και της σύνδεσης με την αγορά.
Δεύτερος κοινός άξονας ήταν η τεχνητή νοημοσύνη ως εργαλείο και δεξιότητα, όχι ως απειλή ή απομονωμένο πεδίο. Η Υφυπουργός Εργασίας τη συνέδεσε με την παραγωγικότητα, την ανταγωνιστικότητα, τα εργασιακά δικαιώματα και την κοινωνική ασφάλιση. Ο Υφυπουργός Παιδείας τη συνέδεσε με την εκπαιδευτική διαδικασία, την κριτική σκέψη και τον νέο ρόλο του εκπαιδευτικού.
Τρίτος άξονας ήταν η διαρκής αναβάθμιση δεξιοτήτων. Στην τοποθέτηση της κας Ευθυμίου, η αναβάθμιση δεξιοτήτων παρουσιάστηκε ως φυσικό μέρος της επαγγελματικής πορείας. Στην τοποθέτηση του κ. Παπαϊωάννου, η ίδια ανάγκη αποτυπώθηκε μέσα από την εικόνα του πανεπιστημίου ως πορτφόλιο γνώσεων και δεξιοτήτων, καθώς και μέσα από την αναφορά σε πολλαπλές επαγγελματικές διαδρομές στη διάρκεια της ζωής των νέων.
Τέλος, και οι δύο παρεμβάσεις συνέδεσαν την τεχνολογία με όρους κοινωνικής χρησιμότητας. Η κα Ευθυμίου μίλησε για διαφάνεια, δικαιώματα, πρόσβαση σε παροχές, μείωση γραφειοκρατίας και ίσες ευκαιρίες στην αγορά εργασίας. Ο κ. Παπαϊωάννου έδωσε έμφαση στην έρευνα που δεν μένει αποκομμένη από την κοινωνία, αλλά οδηγεί σε καινοτομία, startups, spin-offs και νέες θέσεις εργασίας.
