Ο πρώτος γύρος τελειώνει χωρίς κάποιον ξεκάθαρο νικητή. Η Ευρώπη επέβαλε τελωνειακό δασμό 3€ ανά είδος. Διάφορες χώρες έβαλαν και δικό τους τέλος, για να το αποσύρουν σχεδόν αμέσως, γιατί απλά γινόταν re-route. Τα δέματα άλλαζαν δρόμο και έμπαιναν στην Ευρώπη από κάποια άλλη χώρα.
Μέσα στην ΕΕ, ένα δέμα που περνάει το τελωνείο σε μια χώρα κυκλοφορεί ελεύθερα σε όλες τις υπόλοιπες. Ένα εθνικό τέλος απλά αλλάζει την πόρτα από την οποία μπαίνει.
Και οι Ασιάτες δεν κάθισαν να περιμένουν. Άρχισαν να χτίζουν αποθήκες μέσα στην Ευρώπη και να ανοίγονται σε Ευρωπαίους sellers.
Αυτές οι δύο κινήσεις λένε πολλά. Με αποθήκη μέσα στην ΕΕ, το προϊόν δεν ταξιδεύει πια σε μεμονωμένο δέμα από την άλλη άκρη του κόσμου. Μένει κοντά στον πελάτη και φεύγει από εδώ. Όσο πιο κοντά είναι η αποθήκη, τόσο πιο γρήγορα φτάνει και το δέμα. Η μεγάλη αναμονή, που ήταν μέχρι τώρα ένα από τα μειονεκτήματα αυτών των πλατφορμών, αρχίζει να μικραίνει.
Και με Ευρωπαίους sellers μέσα στην πλατφόρμα, το marketplace αρχίζει να μοιάζει με έναν ακόμα ευρωπαϊκό παίκτη. Για έναν Ευρωπαίο seller είναι ένα ακόμα κανάλι πωλήσεων. Για ένα eshop που πουλάει τα ίδια προϊόντα, είναι ένας ακόμα ανταγωνιστής μέσα στην αγορά του.
Η άλλη πλευρά, δηλαδή, προσαρμόζεται γρήγορα. Η ΕΕ έκλεινε πόρτες και οι πλατφόρμες έβρισκαν άλλες.
Ο δεύτερος γύρος ξεκινάει τον Νοέμβριο του ’26 με δύο χτυπήματα από την ΕΕ.
Το πρώτο είναι η εισαγωγή ενός handling fee 2-4€, επιπλέον του τελωνειακού δασμού. Σε ένα προϊόν λίγων ευρώ, οι χρεώσεις μπορεί να φτάσουν ή και να ξεπεράσουν την αξία του ίδιου του προϊόντος. Και η πολύ χαμηλή τιμή είναι το βασικό χαρτί αυτών των πλατφορμών.
Το δεύτερο είναι η υποχρεωτική παροχή αναγνωριστικών προϊόντος (Product Identifiers, PID). Θα υπάρχουν τρεις κατηγορίες:
- το merchant product identifier, δηλαδή το αναγνωριστικό που δίνει ο online retailer ή η πλατφόρμα σε κάθε προϊόν που προσφέρει online,
- μία μη τυποποιημένη αναφορά προϊόντος του κατασκευαστή,
- και, όπου υπάρχει, μία διεθνώς τυποποιημένη αναφορά προϊόντος, όπως ο κωδικός EAN που βλέπουμε στα barcode.
Πρακτικά, πίσω από κάθε δέμα θα πρέπει να υπάρχει ένα προϊόν που μπορεί να αναγνωριστεί. Για μια μεγάλη πλατφόρμα, ο δικός της κωδικός υπάρχει ήδη στο σύστημά της. Αυτό που αλλάζει είναι ότι πλέον πρέπει να τον δηλώνει, μαζί με την αναφορά του κατασκευαστή.
Η επόμενη ημερομηνία-σταθμός είναι η 1η Ιουλίου του ’28. Τότε θα τεθεί σε εφαρμογή το Κοινό Τελωνειακό Δασμολόγιο της ΕΕ (Common Customs Tariff).
Εδώ φαίνεται και γιατί τα PID έχουν σημασία. Για να εφαρμόσεις δασμολόγιο, πρέπει πρώτα να ξέρεις τι ακριβώς περνάει από το τελωνείο. Τα αναγνωριστικά του Νοεμβρίου μοιάζουν με το πρώτο βήμα προς τα εκεί.
Όσο πλησιάζουμε αυτή την ημερομηνία, περιμένουμε να ενταθούν οι κινήσεις και από τις δύο πλευρές. Η ΕΕ θα συνεχίσει να σφίγγει τους κανόνες. Οι πλατφόρμες θα συνεχίσουν να βρίσκουν τρόπους να προσαρμόζονται, όπως έκαναν στον πρώτο γύρο.
Για όσους πουλάμε μέσα στην Ευρώπη, αυτός ο αγώνας μας αφορά άμεσα. Γίνεται στη δική μας αγορά και για τους δικούς μας πελάτες.
Μέχρι το ’28 μάλλον θα δούμε αρκετούς γύρους ακόμα. Και αν ο πρώτος έδειξε κάτι, είναι ότι κανένα μέτρο από μόνο του δεν τελειώνει τον αγώνα.
Γράφει ο Ιωάννης Κισκιπέλης, Σύμβουλος ecommerce, ιδρυτής της UpCommerce
